اولین پایگاه اینترنتی مهندسان و دانشجویان صنایع دانشگاه آزاد واحد تهران شمال
این وبلاگ در سال 1383 به منظور ایجاد ارتباط مستمر بین دانشجویان و دانش آموختگان رشته مهندسی صنایع دانشگاه آزاد واحد تهران شمال تاسیس گردید. لطفا جهت استفاده از منوی سمت راست وبلاگ چند لحظه صبر کنید

 

19 سال قبل دقیقا چنین روزهای بود که رشته مهندسی صنایع تهران شمال در دو نیم سال اول و دوم اقدام به اخذ دانشجو در مقطع لیسانس مهندسی صنایع – گرایش برنامه ریزی تحلیل سیستم ها کرد. در حال حاضر تا مقطع دکتری دانشجو می پذیرد و تا به امروز بالغ بر 2500 نفر از آن رشته دانش آموخته شده اند. این روزها دیگه گرایشی به نام برنامه ریزی و تحلیل سیستم ها وجود ندارد! و همه را فقط به نام مهندسی صنایع می شناسند. بگذریم ... بریم به سراغ تونل زمان و برگردیم به حال و هوای 19 سال قبل%

 

دقیقا چنین روزهایی بود که در گرمای تابستان که به تدریج داره جای خودش را به نسیم پاییز می دهد، روز انتخاب واحد بود. انتخاب واحدی که در ساختمان صدر انجام می شد. یادتون هست! مسئول رشته آقای معتمدی بود. با اون صدای خاص خودش می گفت ترم اول دانشگاه واحد میده و اکثر واحدها پیش هست. ریاضی پیش، فیزیک پیش، زبان پیش و ... حتی کار برای بعضی ها به فارسی پیش هم کشیده بود.

یک تقارن باحال دیگه هم رخ داده، دقیقا روزی و ساعتی که زمان انتخاب واحد صنایع تهران شمال بود، بازی ایران و چین هم برگزار می شد (22 شهریور سال 1376) اون بازی از سری بازی های مقدماتی جام جهانی بود، تیم رویایی 1998 با مربی گری مایلی کهن. بازی ایران و چین در دالیان بود، بازی حدود ساعت 3-4 بعد از ظهر بود. نیمه اول ایران 1 بر صفر عقب افتاده بود. نیمه دوم هم در ابتدا یک گل خورد و نتیجه 2 بر صفر شد. اما دقیقه 61 کریم باقری پنالتی را گل کرد. دقیقا در همین زمان بود که معتمدی داشت انتخاب واحد می کرد. محل انتخاب واحد در حیاط ساختمان صدر بود. حیاط با صفایی بود. زیر سایه بان ها همه نشسته بودند و با گل شدن پنالتی همه به هوا پریدند و در دقیقه 68 با فرار غزال تیز پای تیم ملی، بازی مساوی شد. اما گل جادویی مهدوی کیا  16 دقیقه بعد از فاصله 35 متری رنگ و بوی دیگری گرفت. این بازی هم مثل بازی با استرالیا در ذهن فوتبال دوستان درج شد تا در نهایت بازی 4-2 به نفع ایران به پایان رسید. الان به جای ساختمان صدرف فقط یک مجتمع اداری و تجاری بلند مرتبه باقی مانده است. قلب

اما امروز که 19 سال از اون تاریخ می گذرد باز دوباره ایران و چین در خاک کشور چین با هم بازی دارند. باز هم بازی از سری بازی های مقدماتی جام جهانی است اما از نوع 2018 روسیه هست. امیدوارم امروز هم تیم ملی فوتبال گل بکاره لبخند بالاخره باید یک تقارنی بین گذشته و حال پیدا کرد تا به نیکی از آن یاد کنیم.

امروز که از خیابان قبادیان غربی می گذریم، همچنان آن دو ساختمان دانشکده فنی پا بر جا هستند. هنوز دانشجو در آن تردد دارد ولی ساختمان اصلی به حکیمیه تهرانپارس منتقل شده است.

در آن روزها کسی موبایل نداشت، کمتر به اینترنت دسترسی داشتند و حتی کامپیوتر شخصی ! آن روزها عمو یادگار برامون توی تلویزیون تبلیغ می کرد و امروز ه روز بازنشسته شده و نوه عمو یادگار مسئولیت تبلیغ برای ایران رادیاتور را بر عهده گرفته است.

هر چه از اون دوران بنویسم و کد بدهم کم است. انتخاب واحد، کارگاه ها، آزمایشگاه، تربیت بدنی، کلاس های پیش(ریاضی، فیزیک، ...) کلاس های مشترک با رشته های دیگر، مصوب شدن رشته، فضای عمومی دانشکده و غیره که همه ثابت ماندند و ما بزرگتر و حتی پیر تر شدیم. خیلی هم رفتند، خیلی ها ماندند، خیلی ها امروز فرزندشان دبیرستان هم می رود! (ماشا الله) اما چیزی که ثابت بود اون حس مشترک و صفا و صمیمیتی که بین همه ما بود. این حس خوب از یک مساله مشترک ایجاد می شد. اون هم دغدغه همگی برای پاس کردن واحدها، کسی با کسی دیگر رقابت نداشت. همه در یک صف بودیم. شاید دلیل اینکه دوستان آن دوره ماندگار تر بودند به همین دلیل است. همیشه دانشگاه آدم همان دانشگاهی است که لیسانس گرفتیم. بعدها سر کلاس ارشد و دکتری فقط فرصت حضور در کلاس بود و لاغیر  /

 

امیدوارم هر کجا که هستید موفق باشید

برای اینکه بدونیم هنوز هستید، حتما در اینجا کامنت خود را از بهترین خاطره اون دوران بنویسید.



ارسال توسط مباشرفر
آخرین مطالب